Sizce De Hayat Çok Sıradan Değil Mi?

Sizce De Hayat Çok Sıradan Değil Mi? Son birkaç haftadır yine sıradanlık psikolojisine girdim. Her yıl 1 aylığına falan bu psikolojiyi yaşıyor, sıkıntılardan sıkıntı beğeniyorum. Başlarda varlığını çok belli etmeyen bu durum, kendime bir uğraş bulana kadar devam ediyor (yaklaşık 1 aya tekabül ediyor) ve bitmesinin sonlarına doğru yaşama dair hiçbir tat bırakmıyor. Tıpta bir ismi var mı bilmiyorum, çok da umurumda değil açıkçası. Hani belki merak eden olur diye anlatabildiğim kadarıyla anlatacağım yaşadığım durumu, eminim aynı duyguları yaşayanlar vardır.

Sabah uyanıyorsunuz etrafa ufak bir tebessüm ve ardından güzel bir kahvaltı. Eğer biraz sosyal iseniz kahvaltının ardından dışarı çıkıp birkaç saat turlamak. He yok sosyal değilseniz televizyon, ders, iş, bilgisayar tamamen size bağlı olarak neticesi eve kapanmak olan bir ton uğraş. Sonra akşam oluyor ve ister istemez üzerinize bir uyuşukluk, bir yorgunluk çöküyor. Bu saatlerde de yardımımıza tabii ki diziler, filmler, yarışma programları ve buna benzer bir ton zaman öldürmekle görevli, beyin uyuşturucusu niteliğinde yayınlar yetişiyor. Ya sonra? Eğer özel bir uğraşınız varsa (örneğin; ben sabaha kadar LOL oynayıp, dizi izlerim) sabaha kadar oturuyorsunuz, tabii amaçsız yere. Yani bir anlamda bir uğraşınız varsa sabaha kadar amaçsız, gereksiz yere zaman öldürüyorsunuz ve ardından uyuyorsunuz. Uğraşınız yoksa zaten yandınız su gibi geçip giden bir günün ardından uyku, oooovvv ne kadar harika geçen bir gün ama!

İşte bu durumdan çok fazla sıkıldım. Biliyorum birkaç hafta, birkaç gün ve hatta belki de yarın bu psikolojiyi unutup yine zevk aldığım birçok işe dalacağım. Lakin aklıma her geldiğinde de bu anlamsız sıkıntıya “aynen anasını satayım, ne kadar boktan bir dünya bu ya” diyeceğim. Size de olmuyor mu yahu ? Bu sorunu tek yaşayan ben miyim ? Hani biraz daha açayım durumu ki burada asosyal damgası yemeyelim. İstediği vakit dışarı çıkan, az ama öz bir arkadaş çevresi olan, neşeli, içine kapanık olmayan bir insanım. Hani bunları söylüyorum çünkü bana kalırsa bu anlattığım psikolojide sorun sosyal veya asosyal olmak değil. Zira ben dışarıda yapılan şeylerinde birçoğunun saçma ve tamamen zaman öldürmeye yönelik olduğunu düşünüyorum.

..

Sizce De Hayat Çok Sıradan Değil Mi?

Bu konuyu derinlemesine göz gezdirdiğimde çözümün hayatımı değiştirmek olduğunu düşündüm. Ne bileyim belki ortam değişikliği, belki bir işe girmek, belki bolca kitap okumak.. Bu zamana kadar hiç yapmadığım şeyleri yapmam gerek ki sıradanlıktan kurtulayım. Hani her şeyi bir kenara bırakın da şu son önerimi düşünün, bence mantıklı. Mesela mezun olmayıp bu sene üniversitede olsaydım yine böyle mi olurdum ? Cevap evetse boku yedim ama ben böyle olmayacağını düşünüyorum.

İnsanların aynı yüz, aynı ortam, aynı iş ve “aynı”nın ardından getirilebilecek her şey ile ömür boyu yaşayabileceklerini düşünmüyorum. Mesela “bana bir çiftlik versinler; bahçesinde çiçek, böcek, kuş her şey olsun. Bir internet, bir yiyecek-içeçecek, birde televizyon verdiler mi ölene kadar yaşarım moruuuuk!” saçmalığına koca bir si*tir çekmek istiyorum. Bu kadar sıradanlığın bir süre sonra “yaşama zevki”, “hayat zevki” veya artık adını ne koyuyorsanız hepsini sizden alacağını biliyorum. İnsanların içerisinde bulunan “farklı” merakı çoğu zaman sorun yaratabilse de bence hoş ve son derece de gerekli bir şey.

Neyse.. Özetle bu aralar çok sık yazasım yok, sebebi de bu saçma ama gerekli psikolojinin içerisinde olmam. Merak etmeyin çok yakında kurtulur ayrı bir dinamik bünye ile dönüş yaparım. Bu sıradanlık olayını da detaylıca araştıracağım sanırım. Başta umurumda değil dedim ama şimdi bir hayli ilgimi çekti. Ne bileyim bir adı var mı, nasıl geçer, neden olur sorularını ve cevaplarını her ne kadar az çok tahmin etsem de araştıracağım.

Hadi eyvallah…

Bu ilk yazımız buraya tıklayarak Ana Sayfa’ya dönebilirsiniz.

Yayım tarihi
Kişisel olarak sınıflandırılmış

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir